به درون این دریای عجیب انداخت ،

     آرامش و سکونش را بر هم زدم و بر سطح آرامش ،

   آشوبی از دایره های تودرتو بر پا کردم.

                  اما چون به اعماق رسیدم،

          آرام گرفتم،

              مثل همان دریا و پیش از آشوب دایره ها.

                                               بهشت نزدیک است ،

             آنجا پشت آن در،

        همان اتاقی که درش بسته است اما من کلید را گم کرده ام.

شاید آن را گم نکرده ام بلکه بر قفل دیگری زده

                                                 و فراموش کرده ام.