در دام مانده صید و صیاد رفته باشد

 آه از دمی که تنها با داغ او چو لاله

                                                           در خون نشسته و او از یاد رفته باشد

 خونش به تیغ حسرت یا رب حلال بادا

                                                            صیدی که از کمندت آزاد رفته باشد

 آواز تیشه امشب از بیستون نیامد

                                                         گویا به خواب شیرین فرهاد رفته باشد

 از آه دردناکی سازم خبر دلت را

                                                           وقتی که کوه صبرم بر باد رفته باشد

 رحم آر بر اسیری کز گرد دام زلفت

                                                           با صد امیدواری ناشاد رفته باشد

 شادم که از رقیبان دامن کشان گذشتی

                                                      گو مشت خاک ما هم بر باد رفته باشد

 پر شور از حزین است امروز کوه و صحرا

                                                       مجنون گذشته باشد فرهاد رفته باشد